رستوران دوست داری یا کافی شاپ؟

رستوران کافی شاپ
  • رستوران صفدری

  • آدرس: مشهد - خراسان رضوی - شانديز نبش امام رضا۲۹ ايستگاه زارعيان
ظهر جمعه با توک زدن مرغ مینای مامان تیستر به مغزم از خواب بیدار شدم. مرغ مینا حرفم می زنه و عاشق مستره. واسه همین سعی کرد مستر رو از خواب بیدار کنه. جالب بود که بعد از توک زدن قهقهه هم می زد!!! از خواب بیدار شدم ولی با کمال تعجب دیدم که شلوار و کفشمو تو شرکت جا گذاشتم. رفتم و فرهاد که رفته بود موهاشو فشن بزنه(کلی خندیدیم وقتی موهای فرهادو دیدیم) بعد از برداشتن آقای نورهانی از هتل پردیسان اومد دنبالم و از اونجا میسیز رو هم برداشتیم و به اتفاق رفتیم به سمت شاندیز. ارم رو که رفته بودم ولی اینبار رفتیم به سمت صفدری. جاده شاندیز واقعا قشنگ بود. دیدن اون جاده پراز برف با دیدن رستوران بهارستان و ... کلی خاطراتی رو که با خونواده و خاله تیستر و شوهر خاله تیستر که زمان جنگ میومدن مشهد خونمون رو برام زنده کرد. رسیدیم و رفتیم داخل. یه سری ها تو چادرهای پلاستیکی نشسته بودن ولی ما رفتیم داخل. نشستیم و یه آقایی که نمی تونست صحبت کنه بهمون با اشاره خوش آمد گفت. خیلی دوسش داشتم. من رفتم که سفارش بدم که فهمیدم یه ماهیچه بیشتر نمونده. سریع سفارش دادم که همونم نپره:
شیشلیک
ماهیچه
مخلوط 
برگ مخصوص
سفارش دادیم. شیشلیک که حرف ند اشت. ماهیچه یه ذره چرب بود ولی من خیلی دوست داشتمش. مخلوط و برگ خوب بودن ولی ماهیچه و شیشلیک یه چیز دیگه بود. ماشالله آقای نورهانی همرو توپ خورد!!! دوستام یه زمانی وقتی تو انگلیس کار می کردم به من می گفتن هوور(جارو برقی) چون تند تند غذا می خوردم ولی آقای نورهانی سوپر هوور بود‍‍‍‍!! پیش غذا هم که ماست موسیر داشتن و ماست معمولی هم می دادن که خیلی خوب بود. آخه اکثر رستورانها جدیدا فقط ماست موسیر می دن و آپشن دیگه ای نمی ذارن واسه مشتری. نون و سیر ترشی و زیتون و زیتون پرورده و دوغ و دلستر و ژله. که همگی خوب بودن جز ژله و سالاد. برنج هم اکی بود ولی ۷ ۸ دقیقه ای طول کشید تا بیارن و وقتی آوردن برنج سرد شده بود. زرده تخم مرغ هم به برنج زدیم و جاتون خالی... 
محیطشم معمولی بود ولی تو مشهد کلا همینه. مردم باید غذای خوب بخورن و زیاد به محیط اهمیت نمی دن. قلیون هم داشتن ولی روزای جمعه نمی دادن. یه نشیمنگاه هم طبقه بالا داشت که باحال بود.
با دختر کوچولوی نازی هم آشنا شدیم که با اجازه پدرش یه عکس ازش گرفتم.
در کل رستوران خوبی بود و توصیه می کنم حتما برید. بعدشم که رفتیم چای قلیون ملک که قبلا گزارششو براتون گذاشته بودم
جای همگی خالی.
از نکات جالبی تو مشهد بهش بر خوردم راه اندازی قطار شهری بود که بعد از ۲۰ سال این اتفاق افتاد. همیشه فکر می کردم که با اون بد قولیا فقط نبیره مستر قادر به دیدن این قطار باشه که با همت دوستان قطار شهری این امر میسر شد.
هزینه هم برای ۴ پرس غذامون با مخلفات ۸۲۰۰۰ تومان شد.

نظــرات شما

    نظری ثبت نگردیده است!